แรงกด แรงต้าน 
กฎของความเป็นจริง  กฎของธรรมชาติ  กฎของกรรม
ทำยังไงได้อย่างนั้น  ทำแค่ไหนได้แง่นั้น  ใครทำใครได้  ... ทุกอย่างต้องมีผลลัพธ์  ทุกอย่างต้องมีบทพิสูจน์  ว่าเป็นความจริง  ไม่อย่างนั้น คงไม่มีคำเหล่านี้ขึ้นมา

เมื่อเดือนก่อนคุยกับน้องญาติ ๆ กัน เรื่องการเลี้ยงลูก  น้องเค้าเตือนว่า  อย่าคุมลูกมากนัก  เห็นมามากแล้ว คุมมาก มันเก็บกด  ถึงเวลา มันมีอิสระ ลูกจะปลดปล่อย ระเบิดเต็มที่  ถ้าดีก็ดีไป  ถ้าไม่ดี......

แรงกด แค่ไหน  แรงกระเด้งกลับแค่นั้น

ประโยคนี้ใช้ได้กับทุกครอบครัว  ทุกสังคม  การปกครองทุกระดับชั้นของมนุษย์  วันนี้เค้าอาจเป็นเด็ก เราเป็นพ่อแม่ เค้าเป็นลูกน้อง  เราเป็นหัวหน้า

เราคิดว่าตลอดชีวิตนี้ ทุกอย่างจะคงสภาพเหมือนเดิมนี้ได้หรือไม่  เราสามารถกดคนอื่น ควบคุมคนอื่น ได้ตลอดหรือไม่
ปัญหาที่เห็น  ๆ คือการไม่เอาใจเค้ามาใส่ใจเรา  เราทำถูกต้องแล้ว  ที่ทำเพราะรัก  เพราะหวังดี นะ จุ๊บ ๆ แต่ เราไม่เคยถามอีกฝ่ายเลยว่าเค้า โอเคหรือเปล่า ...วันไหนว่าง ๆ ลองนั่งเงียบ ๆ ค้นหาในใจลึก ๆ นะคะ ว่าที่ทำอะไรไปนั้น  เพราะตอบสนองความต้องการ ความพอใจ  ความถูกใจ ชอบใจ ของตนเอง หรือเปล่า

พระพุทธเจ้าท่านสอนให้เรารู้จักทางสายกลาง..  มันไม่ใช่ของง่ายนะคะ  กว่าท่านจะตรัสรู้ จะสรุป มาว่า ทางสายกลางเป็นสิ่งที่ดีที่สุด...  รู้ไม๊ว่าท่านสะสมบารมีมาขนาดไหน กี่ภพกี่ชาติ ไม่อาจจะนับได้   ดังนั้นพวกเราไม่ต้องบอกหรอกค่ะ ว่าตัวฉันดีมากแค่ไหน ดีสุด ๆ ดีโคตร โคตร ดีใจหาย  หมดแล้ว รัก โลภ โกธร หลง .... ฉันเป็นกลาง...ฉันไม่ลำเอียง...ฉันยุติธรรม

ไม่มีใครสายกลางจริง ๆ หรอกค่ะ มนุษย์ทุกคนเกิดมา ไม่ขวาจัดก็ซ้ายจัด  หรือเอียงกันไป ตามบุญกรรมที่สะสมกันมา  ไม่มีใครเพอร์เฟ็ค

ชีวิตพวกเรา  มีแต่ขวยขวายให้เรียนเก่ง  หาเงินเก่ง  แต่พวกเราเคยมีเวลามองย้อนกลับมาที่ตัวเองหรือไม่ว่าเรา มีอะไรที่ไม่ดี ต้องแก้ไข... ให้คนอื่นเป็นไม๊  รักคนอื่นเป็นไม๊  เมตตาคนอื่นเป็นไม๊...  หรือรู้จักแต่ฉันเป็นใคร  เรียนจบอะไร  ตำแหน่งอะไร  รวยแค่ไหน คนนั้นต้องทำให้ฉันมีความสุขนะ  คนนี้ต้องทำให้ฉันพอใจ  สบายใจนะ …

เรียนเก่ง ๆ โตขึ้นจะได้หาเงินได้มาก ๆ จะได้มีคนนับหน้าถือตา มีอำนาจ  มีลูกน้องบริวารเยอะ ๆ ....พวกเราคิดกันแค่นี้หรือเปล่า

การเลี้ยงลูก การดูแลคนอื่น  การปกครองคนอื่น  เหมือนเราเล่นว่าว  ปล่อยเลย ก็ลอยหายไปเลย  ดึงตึงก็ขาด ..ต้องผ่อนหนักเบา  ผ่อนสั้น ผ่อนยาว คนเล่นต้องอดทนมาก ๆ .. แล้วคุณหล่ะ อดทนหรือยัง  อดทนแค่ไหน  หรือไม่สนใจ ฉันจะเล่นแบบเนีย ทำไม ขาดเป็นขาด มีอะไรหรือเปล่า

คนที่กดดัน คนอื่น  ควบคุมคนอื่นอาจมีความสุข  แต่คนที่ถูกกดดัน ถูกควบคุม เค้ามีความสุขเหมือนเราหรือเปล่า  เราเคยสนใจ ใคร่รู้ ความรู้สึกของเค้าเหล่านั้นบ้างไม๊  และยอมรับความรู้สึกของเค้าเหล่านั้นบ้างไม๊...

อย่าควบคุม  อย่าบังคับ  อย่ากดดัน  อย่าเอาเปรียบ  อย่าข่มเหงทำร้ายจิตใจ  อย่าใส่ร้าย  คนอื่นมากนักนะคะ  ... นักวิทยาศาสตร์พิสูจน์มาแล้ว...แรงกดแค่ไหน  แรงกระเด้งกลับแค่นั้น...  มันเป็นความจริงค่ะ

สุดท้ายนี้ด้วยความรัก  และปรารถนาดี  ของฝากสำหรับเพื่อน ๆ ทุกคน นะคะ... ..

อย่าลืมตัวเอง ว่าเราก็คือมนุษย์ คนหนึ่ง  อย่าหลงตัวเอง เพราะเราก็แค่มนุษย์คนหนึ่ง  เราไม่ได้พิเศษกว่าใคร  ไม่ได้มีอภิสิทธิ์เหนือใคร  ... ..ถ้าเราไม่รักมนุษย์ด้วยกัน  ไม่ให้มนุษย์ด้วยกัน  ไม่เมตตามนุษย์ด้วยกัน  แล้วเราจะอะไร  เพื่ออะไร

ถ้าคนไม่รักคน  แล้วคนจะรักใคร  ถ้าคนทำร้ายคน  แล้วคน จะเป็นคนได้อย่างไร  สังคมของคนจะเป็นอย่างไร..

ด้วยความปรารถนาดี... แป๋ม
เขียนเมื่อ : 03:32 น. [A-1168]